close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • OPIEKA NAD MAŁOLETNIMI OBYWATELAMI POLSKIMI

  •          

    Podejmując decyzję o wyjeździe wraz z rodziną do Szkocji lub Irlandii Północnej w poszukiwaniu czy w związku z podjęciem pracy należy, obok wiedzy o warunkach panujących na miejscowym rynku pracy, sytuacji socjalnej i bytowej, zapoznać się z obowiązującymi regulacjach dotyczących opieki nad małoletnimi. Pozwoli to na uniknięcie bądź ograniczenie negatywnych konsekwencji czy traumatycznych przeżyć wynikających z niewiedzy o systemie prawnym regulującym opiekę nad małoletnimi.

     

    Miejscowe realia w zakresie prawa odnoszącego się do sprawowania opieki nad dziećmi i przemocy w rodzinie są znacznie surowsze od realiów polskich, a poziom wrażliwości społecznej wobec standardów wychowania dzieci może odbiegać  od wyniesionego z Polski.

     

    Wiele zachowań w relacjach między rodzicami a dziećmi, prawnie i kulturowo dopuszczalnych w Polsce, w Szkocji i Irlandii Północnej traktowanych jest jako naruszenie praw dziecka i skutkuje surowymi konsekwencjami. Do tej kategorii zalicza się np. ślady użycia przemocy wobec dziecka widoczne na jego ciele (zadrapania, siniaki), płaczliwość i nerwowość, oznaki traumy, niewłaściwe warunki mieszkaniowe (brak oddzielnego pokoju dla dziecka), pozostawianie dziecka bez opieki w domu. Przesłankami do podjęcia interwencji przez służby socjalne mogą być również widoczne zaniedbania w opiece nad dzieckiem, stosowanie wobec dziecka przemocy, problem alkoholowy w rodzinie, brak wystarczających dochodów na utrzymanie rodziny.

     

    W Szkocji oraz Irlandii Północnej instytucjami powołanymi do podejmowania interwencji w sprawach nieprawidłowej opieki nad małoletnimi są miejscowe służby socjalne. Wydziały Opieki Społecznej znajdujące się w strukturach władz lokalnych, działając dla dobra dziecka, mogą  ingerować w życie rodzinne obywateli polskich zamieszkałych w Szkocji i Irlandii Północnej.  Interwencje  podejmowane są na podstawie informacji uzyskiwanych z rożnych źródeł (m.in. przedszkola, szkoły, sąsiadów, policji, szpitali).

     

    Fakt posiadania statusu cudzoziemca nie zwalnia w najmniejszym stopniu od odpowiedzialności przed miejscowym prawem na równi z obywatelami tego kraju i nie daje podstaw domagania się uprzywilejowanego traktowania.

     

    Podstawą prawną wszelkich działań podejmowanych przez służby socjalne w tym zakresie są  przepisy ustawy z 1995 roku o dzieciach „the Children (Scotland) Act 1995” w Szkocji, „the Children (Nothern Irleand) Order 1995” w Irlandii Północnej oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej.

     

    Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej właściwe są sądy tego państwa, w którym dziecko ma miejsce zwykłego pobytu w czasie, w którym wszczęto postępowanie. Jeżeli zatem dziecko mieszka w Szkocji lub Irlandii Północnej, właściwymi do podejmowania decyzji w jego sprawach będą szkockie lub północnoirlandzkie organy sądowe.

     

    Ustawy z 1995 roku o dzieciach „the Children (Scotland) Act 1995” w Szkocji, „the Children (Northern Irleand) Order 1995” w Irlandii Północnej określają również tryby postępowania w sprawach małoletnich oraz organy i instytucje powołane do prowadzenia tych postepowań. W Szkocji sprawy małoletnich rozpatrywane są w ramach systemu „Scotland Children’s Hearings” przez Sądy Szeryfa lub trzyosobowe trybunały „Children’s Hearings”. W przypadkach niewywiązywania się z obowiązków opieki nad dzieckiem, Sąd Szeryfa, zgodnie z sekcją 57 ustawy „the Children (Scotland) Act 1995”, dla dobra dziecka, w celu zapewnienia mu ochrony, może wydać decyzję (Child Protection Order) o umieszczeniu dziecka w bezpiecznym miejscu. Dziecko trafia wówczas do rodziny zastępczej lub osób/krewnych wskazanych przez rodziców/opiekunów, o ile sąd uzna, iż osoby te są w stanie zapewnić dziecku prawidłową opiekę i bezpieczeństwo.

     

    Trybunały ds. dzieci (Children’s Hearing) zajmują się oceną sytuacji dziecka, możliwości jego powrotu do rodziców oraz zdolności rodziców do opieki nad dzieckiem, okresu i środków nadzoru opieki społecznej nad rodziną. Udział rodziców/opiekunów prawnych lub ich reprezentantów w posiedzeniach trybunału jest obowiązkowy. Osoby te mają zapewnione poradnictwo prawne oraz pomoc tłumacza, zaś te o niskich dochodach, mogą ubiegać się o uzyskanie bezpłatnej pomocy prawnej (Legal Aid).

     

    Od decyzji Trybunału ds. dzieci, zarówno one same, jak też ich przedstawiciele, rodzice i opiekunowie mogą odwołać się do Sądu Szeryfa w terminie 21 dni od wydania decyzji. Jeżeli decyzja odnosi się do osoby uczestniczącej w postepowaniu termin złożenia apelacji wynosi 7 dni.  

     

     

    PRZYDATNE LINKI

     

    http://www.legislation.gov.uk/ukpga/1995/36/contents

    http://www.chscotland.gov.uk/the-childrens-hearings-system/

    http://www.legislation.gov.uk/nisi/1995/755/contents/made

     

     

    PODSTAWA PRAWNA

     

    - The Children (Scotland) Act 1995,

    - The Children (Northern Irleand) Order 1995,

    - rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: